Karabataklardan uzak durun!

 

Bir ilişkide en zor savaş; kafanda bildiklerinle kalbinde hissettiklerin arasında kalmaktır. En sonunda ya aklın unutmalı ya da kalbin durmalıdır. İlişkide bilip de kaybetmemek adına görmezden gelinen şeyler...

Sevdiğiniz kişinin kimseyi bulamadığı ya da ilişkilerini olduramadığı zaman dönüp dolaşıp gelebileceği bir kapı olmamalısınız. Seçenek değil, tercih edilen olunmalı mutlaka. Eğer başka birileri ile deneyip deneyip size geri geliyorsa, size değer vermiyor ve cepte görüyor demektir arkadaşlar, dost acı söyler. Bir gün o kişiyi bulduğunda tamamen gider, sonra olmazsa yine geri gelir. Bu tip insaların gözünde bir değeriniz yoktur. Bunu kendinize yaptırmayın. Bu sizin sevginize, zamanınıza, hayatınıza yapılan saygısızlıktır. Buna ihtiyacınız yok emin olun. Sadece yalnız kalmamak adına bu tiplere tamah etmek sadece size zarar verir. Belki de cidden sevdin onu , olabilir dedin içinden ve buna inanmak istedin. Bu tip insanlardan hisleri olan hiç bir insana bir şey olmaz. Cemal Süreyya’nın dediği gibi “Biliyorum sana giden yollar kapalı, sende beni hiç sevmedin zaten” cümlesini benimseyip o insandan tamamen gitmek en iyi çözümdür. Bırakın gitsin ve bir daha dönmesine izin vermeyin...

Bize zarar veren insanları sevmeyelim olur mu? Kim bilir belki bir gün kalbimizi yormayan birine denk geliriz ne dersiniz? En kısa zamanda o insana denk gelmek dileğiyle...