Ana içeriğe atla

Nitelikli

Aynı yıldızlar altında ama bir o kadar uzakta...

Gece köprüden geçerken tüm o ışıkların arasındaki sessiz karanlıkta aklımdan geçenler.. Birbirinin kucağında ağlamış, gözlerinin içinde kahkahaları ve sıcaklığı bulmuş ( en azından o an öyle olduğuna inanmıştım) iki insanın aynı gökyüzüne bakıp artık birbirinden bu kadar uzak olması ne garip. O insan artık yok...Artık o insanla birlikteyken ki sen de yoksun tabii ki. Insanların bu denli birbirine kısacık zamanda veda edebilmesi ve sanki hiç var olmamışçasına aynı yıldızlara bakıp , sonsuz gökyüzünde düşünceler arasında yok olurken eskiden elele bakılan o gökyüzünün artık bambaşka şeyler çağrıştırması... İçten dilenen dilekler belki de içten içe edilen ahlar... Gözlerim dolu dolu gökyüzüne bakarken; inadına tek tek hiç olmadığı kadar kocaman ve belirgin şekilde bana göz kırpan yıldızlar ve sanki titizlikle tek tek bulutlardan arındırılmış bir gökyüzü. Içimde çok tuhaf hisler, belki biraz eksiklik, belki biraz özlem ama çokça hüzün... Aklınızın alamayacağı kadar kanatları kırılmış hisset...

Hangi gezegen?




Hiç kendinizi uzaydan seslenirken hissettiniz mi? Karşı tarafa anlatmak için çırpınıp durduğunuz ama ne yazık ki anlatamadığınız oldu mu hiç? 

Çırpındıkça daha derine batılan bir durum bu bence. Bilirsin yani  en azından hissedersin karşı tarafın zaten niyeti yoksa anlamaya; sen istersen Einstein vari açıklamalar yap yine boşa... Bazen konuşulan dilden şüphe duymanıza neden olan, gittikçe daha da detaylı açıklama gereği uyandıran ama halbuki çok basit bir içerik barından bir konuda bu kadar çaba niye? 

Cevap çok basit. Olsun istediğinizden. İyi olsun, güzel olsun, istediğiniz olsun ama işin sonunda olsun. 
Öyle veya böyle oldurmaya çalıştığınız için bu çaba aslında. 

Ama; ya karşı taraf oldurmak istemiyorda öldürmek istiyor ise? Ya aslında o tüm uğraşlarınız bir imkansıza yakın ihtimal içinse? 

İşin özü şudur ki siz 1 mm yanından ya da kilometlerce uzaktan da seslenseniz, aslında çırpınmanıza hiç gerek yoktur eğer iki tarafın da anlaşmaya gönlü varsa. Gerisi fasafiso...

Ne zaman bırakırız bile bile bu çırpınışların sonu olmadığını, ne şekilde kabulleniriz bizim aslında istediğimizin belki de karşı taraf için aslında hiç var olmadığını bilemiyorum. Hayat zor. Hassas, minnoş ve çok derinler için daha da zor. Hatta biraz da acılı karmaşık. Hani böle acı seversin, canın yanacaktır bilirsin ama yine de o acıyı dökmekten yemeğine kendini alamazsın ya işte bizim durum bence tam bunun gibi 😊Bu benzetme de anca benden gelirdi zaten 😝 Siz anladınız beni işte...


Erkekler marstan kadınlar venüsten derler ya o misal birbirinize farklı gezegenlerden seslenirken bir ahenk yakalamak en önemlisi bence. Aynı gezegende olmasanızda bunu yapabilirsiniz.Neden olmasın ki?

İşte o ahengi yakalamak ve uyumlu olmak, duyulur olmak ve duyabilmek, fark etmeyi istemek, değer vermek, çabalamak ve en önemlisi sevgiye sahip olmak...

Gezegenler de kavuşur bilirsiniz, dünyada her şeyin bir döngüsü var, bir yörüngesi var sadece bunu istemek, kabul etmek ve ahenkle salınmak...

Farklı gezegenlerden de olsa birbirine kavuşmak... Herkes için umarım olur...






 

Yorumlar

Popüler Yayınlar