Tatsız kek misali...

Kavuşamayacağını bildiğin birini özlemek en zor özlemlerdendir. Bilirsin bir daha kavuşamayacaksın, bir daha öyle bir fırsatın olmayacak ama yine de özlersin ve başkasını sevmek istemezsin. O özleme o kadar sıkı tutunursun ki zaten başka bir seçeneğe hayatında yer kalmaz.

Yine konu bırakmaya gelir... Kendini bırakmaya, sevgini , aşkını bırakmaya, beslediğin ne varsa onu bırakmaya... Sonra zaman geçtikçe biraz nefes alır gibi olunca yani bu sefer sıra seni istemeyeni kendi haline bırakmayı öğrenmeye gelir. Onun özgür iradesini değiştirebilmenin mümkün olmadığını anlama safhası zordur ama öğrenilmesi kaçınılmazdır.

Bizim için bir insanı doğru yapan şey nedir? Sadece doğru olması mı? Belli kriterlere uygunsa doğrudur gibi bir check list var mı? Hani o liste olunca tamamdır bu doğrudur diyebiliyor muyuz? Yok dostlarım, diyemiyoruz. İstediğiniz kadar check listler doldurun kafanızda o insan eğer o kriterlerin yanında hazır değilse istediği kadar doğru bir profil olsun o sizin için doğru değildir. İkili ilişkilerde hazır olmak en önemli özellikmiş. Deneyimle sabit 😊

Siz siz olun hazır olmayan kimseyle vakit harcamayın, çabalamayın. Siz ona ne kadar kabartma tozu, vanilya katsanızda o kek ne kabarır ne de tatlanır. O kek pişmez, siz anladınız ne demek istediğimi 😉