Ana içeriğe atla

Nitelikli

Balon

Balondu söndü.... Şimdi size sorarım; Medeniyet gibi kavramlar sonradan öğrenilir mi? İnsanın karşısındakine durup dururken yaptığı anlamsız hareketlere ne denir? Mesela ayrıldıktan sonra en azından bir selam verebilecek düzeye getirilen iletişimin neden biranda silip atılması durumu gerçekleşir?  Hani öncesindeki haklıyı haksızı tartışmaya bile açmıyorum dikkat ederseniz. Açarsak çünkü sonuç belli de, neysee.  Konumuz sadece sonrası... Hani şöyle bir eşik vardır ya; "Bunu da yapmazsın kardeşim yaa" denir. Heh işte o eşik neden sebepsizce atlanır? Durup dururken,  ortada hiçbir şey yokken, bir anda hangi şeytanlar dürter insanı da karşısında ki insanı çaat diye bir anda silip yok ettiğini düşünme hakkını kendinde bulur? Hani zamanında aksiyon alınır, kişinin kararıdır der kabul edebilirsin belki bir derece ama zaman geçer, ortam durulur, hayat akışında devam ederken; nedir sebep? Bana göre bencilliktir. Daha fazlası da söylenir de en kibar versiyonunu yazdım , siz anlarsı...

Yağmur damlası seyretmek


Yağmurlu havada pencereden bakmayı sever misiniz? Hayallere dalmayı, düşünmeyi, muhakeme yapmayı, oldusunu olmadısını uçsuz bucaksız senaryolarla büyütmeyi ya da belkide sadece  "pıt pıt" yağmur damlası sesini dinleyerek  huzurla nefes almayı...

Bana göre en güzelidir yağmur damlası sesiyle elinizde bir kahve dışarı bakarak hayallere dalmak 😊 O sesin verdiği huzurla içinizde tuhaf bir mutluluk, hafif mayışmayla birlikte yüzünüzde minnacık bir gülümseme ve ileride olmasını dilediğiniz şeyleri olmuş gibi hissetmek, dilemek, içinden geçirmek ve en önemlisi ümit etmek 😇

Pencereden her yağmuru göründüğünde elbette her zaman pozitif bakamıyor insan hayata. Gayet normal bir şekilde insanın içi mutsuz, huzursuz, yalnız, üzgün, bitkin ve tükenmiş ise zaten aksi düşünelemez. Bu seferde yağmur damlası sesleri sizin gözyaşlarınıza karışır. Yanağınızdan süzülen damlalar masaya ya da cam pervazına damlarken dışarda yağan yağmur damlasıda cama "yeter ama üzülme bak burada bizde ağlıyoruz" dercesine vurur. 

Her iki senaryoda da insan kafasında konuşur yağmur damlalarıyla... İçini boşaltırcasına dertleşir onlarla, mutluluğunu paylaşır, kim bilir belki de yalnızlığını giderir azıcıkta olsa...

Yağmur damlalarına umutla, mutlulukla, huzurla ve sevgiyle bakabilmek dileğiyle...





 

Yorumlar

Popüler Yayınlar