Beraber yaprak dökmek

Hayat hep mutluluk getirmez. Bazen hüzün, bazen dert tasa da hayatın bir parçasıdır. Peki insan hep bu derdi tasayı, üzüntüyü, sorunları hep tek başına mı göğüslemelidir? Zorunluluk mudur bu? 

Her birey kendi sorunlarıyla tabii ki tek başınada baş edebilmelidir. Bu kişilik için önemli bir özelliktir bana göre. Ama eğer sizinle mutluluğunuz kadar sıkıntınızı da paylaşabilecek biri varsa yanınızda, o durumda size bir omuz olabilecek ve bunu isteyerek yapacak biri etrafınızdaysa; beraber de yaprak dökebilirsiniz. Kim bilir belki sonra yeniden beraber daha güzel çiçek açarsınız? Her sorunu tek başınıza göğüslemeye çabalamak belki de size daha fazla yük getiriyordur, ne dersiniz?

Muhtaçlıkla, yetersizlikle destek almayı lütfen karıştırmayın. Destek almak, destek alabilmeyi kabul etmek sizi muhtaç kılmaz. Tam tersi hayatınıza belki bir insan katmanıza yardımcı olur. Gerçekten sadece iyi, mutlu , goy goy zamanlarda değil zor zamanınızda da yanınızda olan ve sizinle paylaşmayı isteyen insanı bulunca bunun kıymetini bilin olur mu?

Size gerektiğinde yapraklarınızı dökerken omuz olan ve hatta yapraklarını sizinle döken insan; sizinle yeşermeyi de bilen insandır. 

Bulunca bırakmayın...