Ana içeriğe atla

Nitelikli

Ama bana "ben buradayım" dediler

Sevgi şartlarla koşullara sunulmaz. Sadakatin karşılığı bu olmamalıdır. İniş çıkışlara, kararsızlıklara, uzaklaşmalara rağmen kalırsınız. Ama sizin gerçekten ona ihtiyacınız olduğu an o yoktur... Ve ilk kez şunu hissedersiniz. Sevdiğiniz insanın yanında bile fazlalık gibisinizdir.  Aslında o sizi kaybetmemiştir, sizi her seferinde yavaş yavaş bırakmıştır. Cevapsız kalan mesajlarla, merak bile etmeyişlere, çok hassassın diyerek duygularınızın küçümsediği anlara, çabanızı değersizleştirip sessizliğinizi kabul ettiği her durumda; siz orada biraz daha yok olursunuz. Neden hiçbir zaman yetemediğinizi, hiçbir zaman onun için tamam olamadığınızı sonradan anlarsınız... Çünkü mesele yetememeniz değildir.  Kendine bile yetemeyen bir insana siz nasıl yeterli olursunuz ki zaten.. Onun ihtiyacı sevgi değildi. Sevginin onun için bir değeri yoktu. O an kendini kandırdı ve sizinle devam ettin ve sen varlığını gerçek sevgi sandın.  Şimdi çok daha net görüyorsunuz değil mi?. O sevilmek ist...

Kavuşma

Sevdiğine kavuşmak...

Güzel bir şey olsa gerek. Sevdiğinin olması ve ona kavuşabilmek... Sımsıcak bir his. Herkes için öyledir yani diye düşünüyorum.

Bulutların üzerinde hissetmek... Yaşanması gerek en azından bir kere de olsa değil mi? Sarıp sarmalanmak, nefes alırken içinizde uçuşan kelebekler, gözlerinde çakan bir parıltı...

Sımsıcak bir his işte, dediğim gibi. Özlenen hislerde bugün bu var...

Yaşanması gerekir, kaybedilmemesi gerekir, harcanmaması gerekir...

Daha ne diyebilirim ki... 

Keşke anlayana denk gelsek...




 

Yorumlar

Popüler Yayınlar