Orada olamayışlar...

Belki aldatmadı ya da en azından sen öyle düşünüyorsun ama ona en ihtiyacın olduğu zamanda ortadan kayboldu. Yüzüne karşı yalan söylemedi belki ama bakın belki diyorum yinede suskunluğuyla değerini sorgulattı. Sesini yükseltmedi ama kayıtsızlığı tüm tartışmalardan daha yüksek sesle bağırıyormuş gibi hissettirdi. Sadakat kurallarını çiğnemedi belki(!) ama seni sevmenin bir yük olduğunu sana hissettirdi. Her yara ihanetten gelmez. Arkana baktığında sevdiğinin sis bulutu olduğunu görmek en büyük yaradır.

Hepimiz ilişkilerimizde çeşitli roller oynarız ve ilerledikçe öğreniriz. Bazen görürüz ki en acı veren şey birinin yaptıklarında değil yapamadıklarındadır ya da yapmayı seçmediklerindedir... Ve belki şuana kadar fiziki olarak aldatmamış olması canınızın acımadığı anlamına gelmez.

Bazen bir ilişkiyi bitiren şey ihanetten çok, ihmal oluyor. Göz göze gelememek, kalpten konuşamamak, sarılamamak,elini tutmaktan bile imtina etmek...

Sevgi ve samimiyet eksikliğini iliklerinize kadar hissetmek... Sanki orada ama aslında hiç orada olamamış olması...

Sevgi , ilgi, anlayış ve temas olmazsa orada bir ilişki yok demektir. 

Sizin ışığınızı göremeyen, görmeyi tercih etmeyen biri için o ışığı sürekli yakmak ancak ve ancak sizin yanmanızla sonuçlanır. Tecrübe ile sabit... Yapmayın...

Işığınızdan gökkuşağı renkleri çıkarabilecek insanlarla yolların kesişmesi dileği ile...

**Bu yazıda bir resim yok çünkü hissettiğimiz şey koca bir hiçlik değil mi zaten? Olamayışlık? Yetemeyişlik? Belkide hiç görülmemiş olmak?