Lütfen aldığınız gibi bırakınız!

Sevgi dilenilecek bir şey midir? Sevgi dilenmek... Söylerken bile içim acıyor. Bu duruma düşene kadar ne badireler atlatılmıştır da yinede bir gram sevgiye tutunmaya çalışırken bir de bakmışsınız sevginin dilencisi olmuşsunuz.

İlişkilerde bir taraf sevgi dilenmeye başladığında karşı taraf bir o kadar zalimleşir. Çok üzücü ve çok yaralayıcıdır. Neden bu denge bu şekilde sağlanmış bilinmez ama adil olmadığı kesin. Onca emeğe, sevgiye , çabaya karşılık yaşanmış olan hayal kırıklığı, kalp acısına bile dayanabilen bir insan hala ama hala elleri kanasada sevdiğine tutunmak için sevgi dilenir hale geliyor. Karşı tarafın ne hissettiğini bilmem çok zor zira ben hiçbir zaman karşımdakini o hale düşürmem. Bu çirkin davranışı nasıl kendilerine yakıştırırlar, nasıl haklı olduklarını içten içe hissederek bir de üstüne zeytinyağ gibi süzülüp ama o da böyle şöyle diye yorum yapabilirler bilmiyorum ama eminim yapıyorlardır. 

Ey siz! Karşısındaki insanı hiçe sayıp, önemsizleştirip, ilişkide kendini bir yük gibi hissettirenler! Karşınızdaki insanın bunca çirkinlikten sonra nasıl hissetmesini beklersiniz?Kendini sürekli bir kaygan zeminde, eleştiri yağmuru altında olduğu yere sevgisiyle sıkıca tutunmaya çalışanların da bir güç sınırı vardır. Bu zalimliğe karşı nasıl ayakta kalsınlar istersiniz? Sizin gibi duygudan yoksun olup sizi yok mu saysınlar? Bilmediğiniz ve acıdır ki bu zamana kadar farketmediğiniz bir şey söyliyeyim bu insanların vicdanı var, kalbi var. Oyüzden sizin gibi davranamazlar. Kıymet bilen, hassas, ince düşünen, karşısındakini insan yerine koyan herkesin bu durumda canı yanar. Çırpınır... Çırpındıkça siz daha zalimleşirsiniz. Bir de çok baskıcı, sürekli talep ediyor havalarına girmeniz yok mu... Arkadaşım bulamadığı şeyi talep ediyor insanlar, anladınız mı? Sizin verebilmenize rağmen vermeyi seçmeyip karşı tarafı delilik derecesine getirecek kadar kötü tavırlarınıza karşı hala ama hala sizi insan yerine koyup dertlerini anlatmaya çalışıyorlar. Beni duy , duy ki neyse sorun çözelim ve birbirimizi kaybetmeyelim diyorlar ama kime... Belkide hiç kazanamamış oldukları şey için çırpındıklarını farketmek istemiyorlar o da ayrı bir konu...

Siz ömür boyu kendi kalite seviyenizde sadece geçici duygulara mahkumsunuz. Sevilmek, değer görmek size fazla geliyor. Madem fazla en baştan sadece kendi seviyenizdeki gerçek duygu yoksunu insanlarla yollarınızı kesiştirin. Emin olun onlar size layık olduğunuz şekilde davranıyor olur!

Karşınızdaki insanı incitmeden bir ilişki yaşamanız mümkün, değer bilip kıymet bilip mutlu olabilmeniz mümkün ama bunu anlamamakta ısrarcısınız. O kadar doyumsuzsunuz ki emektir, gerçek sevgidir, saf duygudur size vız geliyor. İlk bulduğunuz gibi bırakmanız gereken o insanı yerle yeksan edip hayatından çıkarak (ki bunu da bir yüce gönüllülük sanıyorsunuz ya pes!) kayıtsızca hayatlarınıza devam edebiliyorsunuz. Sizede elbet bir gün yaşattıklarınızı yaşamak düşer!