Ana içeriğe atla

Nitelikli

Ne zaman , kim için yeterlisin?

Yeterince iyi olmadığınızı hissettiren bir insan ile ne yaparsanız yapın bir türlü takdir göremediğiniz, görülmediğinizi geçin; bir güzel söz, ufacık bir tebessümle edilen bir iltifat, bir güzel bakışı bile alamadığınız bir kişinin sizin gözünün içine bakarak sevgiden başka hiçbir şey duymadığınız insanla aynı olmasının hissi nasıldır bilir misiniz? Çok sevseniz bile, her baktığınızda yüreğiniz ısınsa bile, hep iyi olsun diye çabalasanız ve sonsuz süre çabalayama razı olsanız bile içten içe sizde biliyorsunuz ki kendinizi kaybetmek üzereseniz. Yine de durmazsınız ve o insana hep ama bak böyle güzel olabilir, ama bak biz iyi olabiliriz, ama bak böyle mutlu olabilirizleri göstermeye çabalarsınız.  Girdaptan çıkmak için bir güzel söz, bir güzel his beklerken o insanın size hala ama hala "olmuyor" , "sen değil başkası güzel", "sen değil başkası iyi", "sen değil başkası", "sen değil başkası" , "sen değil başkası".... diye diye sizi...

Bir koltuk , iki insan...

 Sevdiğinle aynı koltukta oturup dizi izlemek, müzik dinlemek... En sevdiğim şeylerden biri olabilir şu hayatta. Şöyle yanyana oturmuşsunuz, sevdiğin insana dayanmışsın hafiften, ilerleyen saatlerde zaten illa bir yayılma gelir arkasından :) bir bakmışsın sevdiğinin omuzunda uyuyakalmışsın. Bu sahne bana hep sımsıcak sevgiyi anımsatır. Böyle sürekli elini tutmak istediğin, koluna dokunduğun, başını omuzuna, belkide göğsüne yasladığın anlar... İçim sımsıcak oluyor her düşündüğümde. Ne kadar saf bir an değil mi? Güven,huzur ve sevgi içinde uykuya dalmak, koşulsuzca, nefes alır gibi...

Bu hissi bir daha yakalar mıyım sizce? Yakaladığımı hissettiğimde aynı şekilde karşılık bulabilir mi hislerim? Bu hissin karşılıklı olması o kadar muhteşem olur ki... "Hayat ne garip ne mucizeler getiriyor insana" cümlesini kurabilecek miyim bir daha ?
Bir gün bu hissi karşılıklı yakalayabilmek ve kaybetmemek dileğiyle...




Yorumlar

Popüler Yayınlar