Nefes

 

Bazı zamanlarda nefes alamadığınız oldu mu hiç? Yani alıyorsunuz tabii ama alamıyorsunuz işte bir türlü. Bir sıkışıklık, bir daralma, böyle sıkışan göğsünüze pencere açsanız sanki rahatlayacakmış gibi bir his. Ben son zamanlarda hep böyle gezer oldum. Sürekli koca bir ağırlıkla beraber nefes almaya çalışıyormuşum gibi sanki. Ben ne kadar çırpınsam da hafiflemeyen bir ağırlık...

Derin derin nefes almaya çalışıyorum. Sakin ve derin... Yavaş yavaş ama yine de olmuyor. Aklımdan mutlu olduğum anları geçirmeye çalıştım belki işe yarar diye ama pek başarılı olduğu söylenemez. Nefes gerçekten ne kadar önemliymiş. Gün içinde "Ay içim sıkıldı yaa" deyip geçiyoruz ama gerçekten iç daralması diye bir şey varmış yani. Sorunlarla boğuşurken, aşırı yoğunken falan değil sakın yanlış anlamayın beni. Ben bildiğiniz bomboş durduğumda aklıma üşüşen binlerce hatıra, düşünce, his , beklenti, istek, dilek, hayal kırıklığı, sorumluluk ve buna benzer bir sürü şeyin sonunda nefes alamadığım hissine kapılıyorum. Anlatması bile zormuş...

Bir gün geçmesi ümidiyle...