Ana içeriğe atla

Nitelikli

Ama bana "ben burdayım" dediler

Sevgi şartlarla koşullara sunulmaz. Sadakatin karşılığı bu olmamalıdır. İniş çıkışlara, kararsızlıklara, uzaklaşmalara rağmen kalırsınız. Ama sizin gerçekten ona ihtiyacınız olduğu an o yoktur... Ve ilk kez şunu hissedersiniz. Sevdiğiniz insanın yanında bile fazlalık gibisinizdir.  Aslında o sizi kaybetmemiştir, sizi her seferinde yavaş yavaş bırakmıştır. Cevapsız kalan mesajlarla, merak bile etmeyişlere, çok hassassın diyerek duygularınızın küçümsediği anlara, çabanızı değersizleştirip sessizliğinizi kabul ettiği her durumda; siz orada biraz daha yok olursunuz. Neden hiçbir zaman yetemediğinizi, hiçbir zaman onun için tamam olamadığınızı sonradan anlarsınız... Çünkü mesele yetememeniz değildir.  Kendine bile yetemeyen bir insana siz nasıl yeterli olursunuz ki zaten.. Onun ihtiyacı sevgi değildi. Sevginin onun için bir değeri yoktu. O an kendini kandırdı ve sizinle devam ettin ve sen varlığını gerçek sevgi sandın.  Şimdi çok daha net görüyorsunuz değil mi?. O sevilmek ist...

Overthinking


Düşünmenin ağırlığı... Kafanın içinde olan düşünceler yüzünden kafanı kaldıramamak belki de yaşayıp gitmek ama bir türlü hayatta hissedememek... 

İnsanın kafasının içindeki düşüncelerin ağırlığı hayat standartlarını etkiliyor kesinlikle. Bir kere istediğiniz gibi zevk alamıyorsunuz kafanızda dönüp dolaşan düşünceler çok olunca. İstediğiniz gibi kapılıp hayatın girdabına, kendinizi akışına bırakamıyorsunuz çünkü kafanızın içinde sürekli deliler gibi olasılık hesaplayan bir mekanizma var. Durmuyor o hiç... Hep bir çalışma halinde dönüp duruyor , üretiyor, hesaplıyor, hikayeler yazıyor, potansiyel yollar ve sonlar yazıyor o hikayelere...

O kadar yorucu bir süreç ki bu... Durmasını isterseniz ama bir türlü durmaz. O çark bir kere dönmeye başladı mı örümcek ağı gibi beyninizin her köşesini dolaşır, sarar sarmalar her bir santimini alanınızın. Sonra kafanız kocaman olur düşünmekten, dönen şeylerden... Ağır gelir taşıyamazsınız, kurtulmak isterseniz ama artık çok geçtir. 

Kendinize bunu yapmayın. Bu sarmal bir başladı mı durdurması neredeyse imkansızdır. Bu kendinize yaptığınız en dev haksızlıklardan biri olur. Hele ki kendinizi hiç değmeyecek insanlar için, olaylar için bu hale getiriyorsanız kendinize yazık edersiniz.

Sadece kıymetinizi bilenler için o güzel kafanızı çalıştırın, sadece onlar kalsın hayatınızda. Bırakın haftalarınız, günlerinizi, saatlerinizi dakikalarınızı ve hatta hatta salisenizi bile size değer verenler hariç kimse için harcamayın. Güzel zamanınızda o güzel beyninizde çok kıymetli...

Boşa tüketmeyin sakın ;)





 

Yorumlar

Popüler Yayınlar