Çabayı anlayan var mı?

Ne kadar çabalamalı insan? Ya da çabalamalı sizce gerçekten? Doğal akışta olmayan şeyler için çaba nereye kadar yardımcı olur? 

Çabalayan insanlar çoğunlukla yorgun düşer dostlar, hele ki karşısında ki insan umursamaz ve sadece kendine odaklı ise... O kadar üzücüdür ki; bir umutla verdiğiniz emeğin, belli ettiğiniz ilginin, hoşlandığınız insan tarafından yok sayılması, görülmemesi, küçümsenmesi, önemsenmemesi; sizin gibi çaba sarfeden insanlar için çok büyük bir hayal kırıklığıdır, bilirim. 

Karşınızdaki insandan bir ışık beklersiniz;  o da belki sizin ilginizi, çabanızı görür diye ama nafile. O insan sadece kendine odaklıdır. Dikkati, istediği, odağı sizden çok daha doğrusu sizinle birlikte bir çok insan ve opsiyona dağıldığı için siz listede sadece bir madde olarak beklersiniz kafasında. Olabilitesi olan ve hatta belki de hiç olmamış ama yine de "eh bir dursun" diye kenara ayrılmış, umarsızca kendinde liste yapmayı hak gören insanların listesinin taa sonunda...

Bu tip insalar sizi kırmaktan, incitmekten, yaralamaktan başka hiç bir işe yaramaz. Sonunda yüksek ihtimalle sizin artık çabalamadığınızı farketmezler bile. Üzücü biliyorum ama gerçek bu. Siz her ne kadar benim çabaladığımı ancak bırakınca anlarsınız diye inanmak istesenizde , o insanların çoğunlukla ruhu bile duymaz. 

Yapmayın, zaten en başında kıymetinizi bilmeyen, normal zamanda size değer vermeyen insanlar; siz çaba sarfedince de değişmez. En başından size değer vermeyen insan için kımıldamayın bile...

Sizin değerinizi bilen insanlarla karşılaşmanız dileğiyle... Gerçek size aşık olup, kendine yol arkadaşı, hayat arkadaşı edinmek isteyen ve sizi gerçekten gören insanlarla karşılaşmak ümidiyle...