Ana içeriğe atla

Nitelikli

Kelimelere karşı duygular

"Bir insana değer vermek, özen göstermek, ona kıymetli olduğunu hissettirmekte bir "kültürdür". Bunun eğitimi yoktur. Kitaplarda yazmaz. Yolu "insan olmaktan" geçer." Doğru mu sizce? Karşında sana hisleriyle bakan bir insanla yolunun kesişebilmesi, ona değer vermek, özen göstermek ve en önemlisi de bunu ona doğru hissettirmek gerçekten öğretilebilen ya da sonradan gelişebilen bir özellik değil bence. Bu tamamen kişinin içinde barınan bir olgu. Hisleriyle konuşan bir insan bulmak, bunu net bir şekilde yansıtmak ve hissettirmek... Sadece bir ses dalgasından ibaret olmayan, karşındakine bunu hissettirebildiğin her kelime; kıymetini bilen için o kadar değerlidir ki... Bunun ne kadar özel olduğunun yaşanmadan bilinebileceğini düşünmüyorum.  Peki sadece kelimelerden ibaret olan bir iletişim olsa ama duygu olmasa ya da bu tek taraflı olsa? Bunun duygusu olan için anlamı nedir? Ya da duygusu olmayan için ne ifade eder?  Duygusu olan hep umut eder. Duygusu olmayan ...

Geçer mutlaka...

Hayalkırıklığı yaratan insanlar... Bir ümitle başlamak istediğiniz iletişim adına içinizde kelebeklerin uçuştuğu o minnoş duyguları umursamazlıkları ile yok eden ve size koskoca bir boşluk olan insanlar... Bu yazı bu duyguları yaşatan sizlere geliyor.

O hisleri nasılda önemsizleştiriryorsunuz, nasıl da size hiçbir şey ifade etmediğini, karşınızda onca çabayı sarfeden insanı hiçe sayarak yok ediyorsunuz... Bunu nasıl yapıyorsunuz cidden? Bu kadar kör olamazsınız. Eskiden belki de bilmeyerek yapılıyordur gibi saçmalık derecesinde naif olan duygularımın yerini sayenizde bunu bile bile yapıyorsunuz ve size insan demeye dilim varmıyor noktasına getiren insan görünümlü ama duygudan bihaber varlıklar; karşınızda gerizekalı yok. Emin olun o karşınızda bir şeyi başlatmak , sürdürmek belki de ilerletmek için çabalayan insanlar salak değil. Sadece ama sadece değer vermeye çalışıyorlar. Sizin aksinize bu duygunun kıymetini bilip buna tutunmaya çalışıyorlar. Ama bu onların da doğru yaptığı anlamına gelmiyor ne yazık ki... Karşısında sizin gibi insanlar varken; bu değerin farkında bile olmayan; bu çaba nafile bir çaba oluyor. 

Emin olun bizler üzülüyoruz, kırılıyoruz belki sizin hiç bir zaman aklınızın (ki var olduğundan şüpheliyim) alamayacağı derecede yıprandık ve yıpranmaya devam ediyoruz. Sanmayın ki sizler çok iyisiniz de biz sizin için bu yüzden çaba harcıyoruz. Her normal insan gibi emek veriyoruz güzelleştirmek için, bunun için uğraşıyoruz ama anlayana tabii...

Bu nedenle evet belki bizlerde çizikler, çürükler, yaralar bırakıyorsunuz izlerini bir nebze de olsa taşıyacağımız ama bunlarda eninde sonunda geçer. Siz hayatınızda hiç gerçek bir şey yaşama şansı yakalayamayacak olanlar ise sadece geçici heveslerin peşinde kötü yan roller olarak kalacaksınız.

Kendinizin başına gelmeyecek sanarak yaşamanıza devam ederken sizinde sizin gibilere denk gelmeniz ümidiyle...



 

Yorumlar

Popüler Yayınlar