Ana içeriğe atla

Nitelikli

Resimsiz

  Sana yeterince seni seviyorum diyemedim belki. Ama kalabalık bir ortamda gülerken ilk sana bakardım... İçinde sımsıcak hissetiğim o gözlere...   Bu cümlenin benim içimi nasıl yaktığını size anlatamam. Bu kadar basit ama bir o kadar da açık bir şekilde başka nasıl tarif edebilir ki acaba... Ben sana sende baskı uyandırmadan seni seviyorum kelimesini başka nasıl söyleyebilirim ki... İçinizde size çiçek bahçesi açtıran insanın aynı zamanda sizin fırtınalarınızla boğuşma sebebiniz olması nasıl bir duygudur bilir misiniz? Ağzınızdan dökülemeyecek o sevgi sözcüklerinin dökülememe nedeni ile bir o kadar dışarı bağıra çağıra çıkmaya çalışan kelimelerin sahibinin aynı insan olması peki? Belki de bir çok kez içinizden sessizce sevgilim diye haykırdığınız ama yüksek sesle bu kelimeyi söyleyemediğiniz, o insanın bir bakışıyla içiniz titrerken; yeri geldiğinde karşınızdakinin sizin elinizi dahi tutmaktan imtina ettiği bir duruma ne dersiniz? Ve daha niceleri... Bu nedendendir k...

Yok olma alışkanlığı


Yok olmak nasıl olabiliyor? Hani bir anda bir insanın hayatında var olmaya çabalarken ne oluyorda bir anda insan yok olmayı seçebiliyor? Ya da belki de en başından beri plan budur da zamanı belli değildir ne dersiniz? 

Karşınızda da etten kemikten bir insanın olduğunu ve bu insanında duygular barındırdığını, incinip, üzülebileceğini, kırılabileceğini hiç düşünmeyen toplum size sesleniyorum.  Bu yapılan davranış ahlak seviyenizle doğru orantılı ve bunu anlayabilen insanlar mevcut bu dünyada. Bilginiz olsun...

İnsanların hayatlarına umarsızca girip sonrada onları yok sayma hakkı size kim ve hangi otoritelerce veriliyor bilemiyorum ama aslında böyle bir hakkınız yok , onu gayet iyi biliyorum. Günün sonunda kafalarında acaba bunların hepsi bir illüzyon muydu sorusuyla başbaşa kalan sevgili arkadaşlar; illüzyon diye tasvir ettiğiniz duygular sizin gerçekte yaşadığınız, yaşamayı seçtiğiniz ama karşı tarafta görüntüsel olarak var olan o insanın; sadece o an için yaşamayı seçtiği duygulardan oluşuyor.

 Geçici hevesler ve duygular ile bir insanın hayatına girmeye çalışmayın. Yok olduğunuzda o insanın hissettiklerini bir gün hissetmeyeceğiniz, bir gün size de bunu yaşatmayacakları ne malum? Değer mi bunu yapmaya? Bu kadar bencil olmaya? 

Tercihtir yaşananlar ve yaşatılanlar. Umarım bıraktığınız boşlukla gün gelip sizde boğuşmak zorunda kaldığınızda bunlara değmediğini algılayabilecek kadar beyin hücreleriniz yok olmamış olur.

Yok olup gitme doyumsuzluğunun bu dünyada bir gün bitmesi dileğiyle...




 

Yorumlar

Popüler Yayınlar