Ana içeriğe atla

Nitelikli

Ama bana "ben buradayım" dediler

Sevgi şartlarla koşullara sunulmaz. Sadakatin karşılığı bu olmamalıdır. İniş çıkışlara, kararsızlıklara, uzaklaşmalara rağmen kalırsınız. Ama sizin gerçekten ona ihtiyacınız olduğu an o yoktur... Ve ilk kez şunu hissedersiniz. Sevdiğiniz insanın yanında bile fazlalık gibisinizdir.  Aslında o sizi kaybetmemiştir, sizi her seferinde yavaş yavaş bırakmıştır. Cevapsız kalan mesajlarla, merak bile etmeyişlere, çok hassassın diyerek duygularınızın küçümsediği anlara, çabanızı değersizleştirip sessizliğinizi kabul ettiği her durumda; siz orada biraz daha yok olursunuz. Neden hiçbir zaman yetemediğinizi, hiçbir zaman onun için tamam olamadığınızı sonradan anlarsınız... Çünkü mesele yetememeniz değildir.  Kendine bile yetemeyen bir insana siz nasıl yeterli olursunuz ki zaten.. Onun ihtiyacı sevgi değildi. Sevginin onun için bir değeri yoktu. O an kendini kandırdı ve sizinle devam ettin ve sen varlığını gerçek sevgi sandın.  Şimdi çok daha net görüyorsunuz değil mi?. O sevilmek ist...

iki göz iki çeşme


Neden ağlarsınız? 

Sevinçten? Üzüntüden? 

Sevinçten ağladığınız hayatınızda kaç sefer olmuştur? Bana sorarsanız çok değil açıkçası. Ben üzüntüden ağlayanlara daha çok uyuyorum sanırım. İçimde söleyemediklerimle , aklımda beni kemirip duran tüm girdaplarla boğuşurken ağzımdan sadece dökülebilen üç beş kelime arasında gözyaşlarım pıtır pıtır yanaklarımdan süzülür hep. Aslında konuşmanın da boşa olduğunu düşünürüm o zamanlarda... Konuşsan  ne fayda ki? Zaten en başında anlayabilse karşındaki seni bu hislere gömülmezsin ki...

Sadece içindeki çığlıkları atamadığın için döktüğün gözyaşları arasında kalırsın bir başına...

Sen iki gözü iki çeşme, dışarda kafalar bahar havasında...

Baharın bize de gelmesi dileğiyle...






 

Yorumlar

Popüler Yayınlar