Ana içeriğe atla

Nitelikli

Kelimelere karşı duygular

"Bir insana değer vermek, özen göstermek, ona kıymetli olduğunu hissettirmekte bir "kültürdür". Bunun eğitimi yoktur. Kitaplarda yazmaz. Yolu "insan olmaktan" geçer." Doğru mu sizce? Karşında sana hisleriyle bakan bir insanla yolunun kesişebilmesi, ona değer vermek, özen göstermek ve en önemlisi de bunu ona doğru hissettirmek gerçekten öğretilebilen ya da sonradan gelişebilen bir özellik değil bence. Bu tamamen kişinin içinde barınan bir olgu. Hisleriyle konuşan bir insan bulmak, bunu net bir şekilde yansıtmak ve hissettirmek... Sadece bir ses dalgasından ibaret olmayan, karşındakine bunu hissettirebildiğin her kelime; kıymetini bilen için o kadar değerlidir ki... Bunun ne kadar özel olduğunun yaşanmadan bilinebileceğini düşünmüyorum.  Peki sadece kelimelerden ibaret olan bir iletişim olsa ama duygu olmasa ya da bu tek taraflı olsa? Bunun duygusu olan için anlamı nedir? Ya da duygusu olmayan için ne ifade eder?  Duygusu olan hep umut eder. Duygusu olmayan ...

iki göz iki çeşme


Neden ağlarsınız? 

Sevinçten? Üzüntüden? 

Sevinçten ağladığınız hayatınızda kaç sefer olmuştur? Bana sorarsanız çok değil açıkçası. Ben üzüntüden ağlayanlara daha çok uyuyorum sanırım. İçimde söleyemediklerimle , aklımda beni kemirip duran tüm girdaplarla boğuşurken ağzımdan sadece dökülebilen üç beş kelime arasında gözyaşlarım pıtır pıtır yanaklarımdan süzülür hep. Aslında konuşmanın da boşa olduğunu düşünürüm o zamanlarda... Konuşsan  ne fayda ki? Zaten en başında anlayabilse karşındaki seni bu hislere gömülmezsin ki...

Sadece içindeki çığlıkları atamadığın için döktüğün gözyaşları arasında kalırsın bir başına...

Sen iki gözü iki çeşme, dışarda kafalar bahar havasında...

Baharın bize de gelmesi dileğiyle...






 

Yorumlar

Popüler Yayınlar