Tebrikler

 Bir yerde okumuştum. "Bazıları sığmazmış, nedendir bilinmez"...

Siz ne kadar yer açmaya çalışsanızda, onu evinde gibi hissettirmeye çalışsanızda, belki de pamuklara sarıp sarmalasanızda sığmak istemeyen insana yeri daima dar gelir. İlla memnun olmayacağı bir şey bulur, sizi kırıp dökmek pahasına, canınızı yakmak pahasına da olsa mutlaka bir arayışa girer. İlla ama illa ben başka bir yere gitmeyelim diye kendince bahaneler yaratarak bulunduğu yerden yok olmaya çalışır.

Halbuki siz onun zorlarını avucunuza alıp, gerektiğinde elleriniz kanaya kanaya şekil verip kücülterek yok etmeye gayret etmişsinizdir.  Yükünü hafifleterek rahat nefes alsın, huzur bulsun diye çabalarken karşınızdaki insan bunu görmek yerine ısrarla hala başka alternatifleri kovalar. Siz yük hafifletme derdine düşmüşken asıl yükün siz olduğunu suratınıza "Daaan" diye çarpar ve ne acıdır ki bundan bir gram bile gocunmaz! 

Siz çareler ararken o bahane arıyor ise bırakma zamanıdır. Çünkü sizi kaybetmekten korkmayan hatta kaybetmek için elinden geleni yapan birine tutunmaya çalışmak sadece ama sadece sizi tüketir. O zaten hayatında hiç bir alanda göstermediği çabayı göstererek istediğini alır ve kendince sizden kendini kurtarır. 

Amaç nedir? Kazanç nedir? Buna değer miydi? Hiç mi kıymeti yok yaşananların? gibi sorularla sizi başbaşa bırakır ve kendi yoluna siz hiç var olmamışçasına devam eder. Bu gamsızlıkla zaten onu hiçbir yere sığdıramazsınız, uğraşmayın.

                      Oyüzden bize düşen kanayan yaramıza zaman basmak, başka çare yok..